विवेक कुलकर्णी:मोरया गोसावी महाराज समाधी संजीवन सोहळ्याच्या ४६४ व्या महोत्सवाच्या चौथ्या दिवशीचा कार्यक्रम हा केवळ कला-सादरीकरण नव्हे, तर भावनांचा अखंड प्रवाह ठरला. स्पृहा जोशी आणि संकर्षण कऱ्हाडे या दोघांच्या ‘संकर्षण व्हाया स्पृहा’ या लोकप्रिय कार्यक्रमाने उपस्थित रसिकांना खळखळून हसवतानाच अंतर्मुख करणाऱ्या क्षणांचाही अनुभव दिला. हसवणूक आणि चिंतन — या दोन्ही टोकांना स्पर्श करणारा हा कार्यक्रम रसिकांच्या मनावर कायमस्वरूपी(SankarshanViaSpruha) ठसा उमटवून गेला.
मंदार महाराज देव, जितेंद्र देव, अॅड. देवराज डहाळे, अॅड. राजेंद्र उमाप आणि केशव विद्वांस यांच्या मार्गदर्शनाखाली पिंपरी-चिंचवड देवस्थानच्या वतीने मोरया भक्तांसाठी विनामूल्य उत्तमोत्तम कार्यक्रमांची दरवर्षी ज्या प्रकारे आखणी केली जाते, त्याच परंपरेत चौथ्या दिवशीचा हा कार्यक्रमही भाविकांसाठी अविस्मरणीय ठरला. दोन हजारांहून अधिक रसिक कार्यक्रमस्थळी उपस्थित होते. अनेकांना उभे राहून कार्यक्रम पाहावा लागला, तरीही सादरीकरणाच्या प्रभावी लयीत कुणाचाही उत्साह कमी (SankarshanViaSpruha)झाला नाही.
टेलिव्हिजनच्या पडद्यावरून घरोगरी पोहोचलेले आणि आपल्या अभिनय व बहुआयामी व्यक्तिमत्त्वाने प्रेक्षकांची मने जिंकलेले संकर्षण आणि स्पृहा यांनी रंगमंचावर आला क्षणातच आपली सहजता, हजरजबाबीपणा आणि भावनिक गुंतवणूक यांच्यामुळे वातावरण रंगवले. देश-विदेशात आजवर १७५ प्रयोग पूर्ण केलेल्या या कार्यक्रमाचा १७६ वा प्रयोग चिंचवडमध्ये पार पडला आणि(SankarshanViaSpruha )तोही प्रचंड उत्साहात.
कार्यक्रमाची सुरुवात होताच त्यांची सुसंवादी जुगलबंदी, कवितांतील सूक्ष्म उपरोध, सामाजिक भान आणि मधूनच डोकावणारी संवेदनशीलता यामुळे रसिक भारावून गेले. कधी ‘आईवरची कविता’ येते आणि सभागृह क्षणात भावुक होते, तर ‘राजकीय कविता’ वातावरणात खळबळ उडवते; ‘माझं नाव संकर्षण’, ‘माझं मत वाया गेलं’ या कवितांमध्ये सामान्य माणसाचा प्रामाणिक आत्मस्वर ऐकू येतो. ‘विठोबा तू दिसलास की…’ मधील भक्तीभाव श्रोत्यांच्या मनाला गहिवरून टाकतो. प्रत्येक कविता एक वेगळी अनुभूती, एक वेगळं जग घेऊन येत(SankarshanViaSpruha )होती.
कविता, गप्पा, किस्से, मुक्तसंवाद आणि अधूनमधून गाणी — या मिश्रणाने हा कार्यक्रम एकच भावना नसून भावविश्वाचा विशाल पट ठरला. प्रेक्षकांचा प्रतिसाद इतका उत्स्फूर्त होता की ‘कार्यक्रम संपूच नये’ असा प्रेमळ हट्ट अनेकांनी व्यक्त केला. मात्र वेळेचे आणि महोत्सवाचे नियम पाळत ‘रखुमाई रुसली कोपऱ्यात बसली, चला जाऊ पुसायला…’ या गीताने कार्यक्रमाची हृद्य सांगता झाली. शेवटच्या गीतासोबतच संपूर्ण सभागृहात एक वेगळी शांतता पसरली — हसण्यानंतर येणारी, मनाला भिडून(SankarshanViaSpruha) जाणारी शांतता.
विनय चेऊलकर (कीबोर्ड) आणि अतुल गोडसे (तबला) यांच्या समर्थ संगीतसाथीने या कार्यक्रमाची सुरावट अधिकच खुलवली. त्यांच्या प्रत्येक तालावर, प्रत्येक सूरावर प्रेक्षकांची भावना अधिक (SankarshanViaSpruha)उंचावली गेली.
कार्यक्रमानंतर शिरस्त्यानुसार पिंपरी-चिंचवड देवस्थानच्या विश्वस्त मंडळींकडून कलाकारांचा यथोचित सन्मान करण्यात आला. स्मिता जोशी यांनी उत्कट शब्दांत आभार प्रदर्शन करत कार्यक्रमाचा( SankarshanViaSpruha) समारोप केला.
मोरया गोसावी महाराजांच्या ४६४ व्या महोत्सवातील हा चौथा दिवस केवळ एक सांस्कृतिक सायंकाळ नव्हता, तर प्रेक्षकांना हसवणारा, विचार करायला लावणारा आणि मनाला स्पर्श करणारा एक बहुरंगी अनुभव ठरला. स्पृहा आणि संकर्षण या कलाजीवांनी साकारलेली कला-फुलं, मोरया भक्तांच्या मनात दीर्घकाळ सुगंध सोडून गेली(SankarshanViaSpruha) आहेत.
